Rakamlar Yükseliyor, Umutlar Geriliyor

2026 yılına girerken dünya ekonomisi büyük bir belirsizliğin ortasında ilerliyor. Ne tam anlamıyla bir kriz yaşanıyor, ne de toparlanma umut verici görünüyor. Her ülke kendi yolunu çizmeye çalışsa da, genel görünüm net: Küresel ekonomi yüksek enflasyon, zayıf büyüme ve artan işsizlikle karşı karşıya. Bu duruma ekonomide “stagflasyon” deniyor.

Uluslararası Para Fonu (IMF), küresel büyümenin bu yıl %3,1 civarında olacağını tahmin ediyor. Ancak Dünya Bankası daha temkinli: 2026 ve 2027’de sadece sınırlı bir toparlanma bekliyor. Jeopolitik gerginlikler, korumacı politikalar, artan borç yükü ve büyüyen gelir adaletsizliği, ekonomilerin gücünü zayıflatıyor.

Sorun sadece ekonomik göstergelerde değil; aynı zamanda küresel yönetişimde. Ticaret savaşları, kutuplaşmış siyaset ve yapay zekâ gibi hızla gelişen teknolojilerin denetimsiz kullanımı, ekonomik karar alma süreçlerini karmaşıklaştırıyor. Bugün ekonomik politikaları uzmanlardan çok, siyasi liderler ve seçim hesapları şekillendiriyor.

Bu yazıda 2026 küresel ekonomi görünümü, stagflasyon tehlikesi, bölgesel ayrışmalar, teknoloji etkileri, borçlanma riski ve Türkiye’nin konumu ele alınacak. Ayrıca yıl için öne çıkan 3 büyük ekonomik tehdit senaryosu da değerlendirilecek.

Küresel Ekonomi Yönünü Kaybediyor

1. Küresel Büyüme: Rakamlar Var, Ama Gerçek Duruyor

IMF’nin 2025 ortasında güncellediği veriler, 2026’da küresel ekonominin %3,1 civarında büyüyeceğini söylüyor. Ancak bu büyümenin dağılımı eşit değil. ABD’de enflasyon yüksek seviyesini korurken, Avrupa’da faiz düşüşü sınırlı kalıyor. Asya ülkelerinde krediye dayalı büyüme modelleri giderek sürdürülemez hale geliyor.

Dünya Bankası ise tabloya daha karamsar yaklaşıyor: Küresel büyümenin 2025’te %2,3’e kadar gerileyebileceğini, toparlanmanın ise çok yavaş olacağını öngörüyor. Enflasyon kontrol altına alınamıyor, işsizlik artıyor, büyüme yetersiz kalıyor — yani stagflasyon riski yeniden kapıda.

1970’li yıllarda dünyayı sarsan bu üçlü kriz, bugün yeniden şekilleniyor; ancak bu kez teknoloji bağımlılığı, gelir eşitsizliği ve borç yükü gibi ek faktörlerle çok daha karmaşık bir hâlde.

2. Ticaret Savaşları: Ekonomik Rekabet, Jeopolitik Çatışmaya Dönüşüyor

2025’in sonlarında ABD’nin ticaret politikalarında keskin bir değişim yaşandı. Özellikle Çin ile artan gerginlik, yeniden gümrük tarifeleri ve teknoloji kısıtlamalarını gündeme getirdi. Bu sadece ABD-Çin gerilimi değil; Avrupa’nın Çin’e karşı uyguladığı yeşil sübvansiyon tedbirleri ve dijital veri güvenliği nedeniyle yaşanan küresel ayrışmalar da ticareti zorlaştırıyor.

Uluslararası ticaret artık yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda politik bir araç haline geldi. Serbest piyasa yaklaşımı yerini daha korumacı ve milliyetçi eğilimlere bırakıyor. Bunun sonucu olarak küresel üretim zincirleri bozuluyor, yatırımlar yavaşlıyor ve büyüme potansiyeli düşüyor.

3. Bölgesel Dengesizlikler: Büyüme Her Yerde Aynı Anlam Taşımıyor

Dünya Bankası’nın 2026 projeksiyonlarına göre, bölgeler arası ekonomik farklılıklar belirginleşiyor:

• Doğu Asya ve Pasifik: Büyüme %4’e gerileyebilir.
• Avrupa ve Orta Asya: %2,6 civarında sınırlı bir artış öngörülüyor.
• Ortadoğu ve Kuzey Afrika: Petrol gelirleriyle %3,9’a yakın bir büyüme bekleniyor.
• Düşük gelirli ülkeler: %6’yı aşan büyüme potansiyeline sahip ancak bu, iç karışıklıklar ve enflasyonla mücadeleye bağlı.

Türkiye’nin durumu da karmaşık:

• 2025’te %3’lük büyüme gerçekleşti.
• 2026’da %2,5 ile %3,5 arasında sınırlı bir büyüme bekleniyor.
• Yüksek enflasyon (%40+), faiz oranları ve iç tüketimdeki gerileme yatırım iştahını azaltıyor.
• Avrupa’daki durgunluk Türkiye’nin ihracat potansiyelini zayıflatıyor.

Artan hayat pahalılığı, kira krizleri ve enerji maliyetleri özellikle dar gelirli kesimleri zorluyor. Sosyal yardımlar ve vergi politikaları yeterince etkili değil.

4. Teknoloji Rüzgârı: Yatırım Heyecanı mı, Yeni Balon Mu?

Yapay zekâ ve dijitalleşme, ekonomilerde büyük bir dönüşüm yaratıyor. Ancak bu değişim her zaman olumlu sonuçlar doğurmuyor. Deutsche Bank’a göre 2026’nın en büyük risklerinden biri, teknoloji şirketlerindeki yatırım balonunun patlaması olabilir.

Yapay zekâ, verimlilikte artış sağlarken; birçok meslek alanında otomasyona yol açıyor. Bu da özellikle mavi yaka ve rutin işleri tehdit ediyor. Eğitim sistemleri yeni becerilere uyum sağlamakta yavaş kalırken, vergi sistemleri dijital ekonomiyle baş edemiyor. Sonuç olarak yapay zekâ, iş yaratmakla işsizlik yaratmak arasında ince bir dengeyi tetikliyor.

 3 KRİTİK TEHDİT

 Tehlike 1: Kalıcı Stagflasyon Döngüsü

Düşük büyüme ile yüksek enflasyonun aynı anda yaşandığı bir ortam uzun süre devam ederse, ekonomik yönetişim tıkanabilir. Merkez bankalarının manevra alanı daralır, para politikaları işe yaramaz hale gelir.

 Tehlike 2: Teknoloji Balonunun Patlaması

Yapay zekâ ve dijital yatırımların aşırı şişmesi, ekonomik beklentilerin karşılanmaması durumunda ciddi bir çöküşe yol açabilir. Bu, dijital sektörlerde işsizlik ve yatırımcı güveninde kayıpla sonuçlanabilir.

 Tehlike 3: Borç Krizi ve Yeni Ayrışmalar

Kamu borçlarının yükselmesi, özellikle gelişmekte olan ülkelerde borç çevrimini zorlaştırabilir. Bu durum, ekonomik olarak dışlanan yeni bölgeler yaratabilir ve küresel eşitsizliği artırabilir.

Ekonomi Artık Sadece Sayılarla Değil, Güvenle Yönetiliyor

2026 yılı, sadece ekonomik göstergelerin değil, aynı zamanda ekonomik kurumların da sınandığı bir dönem olacak. Dünya; stagflasyon, ticaret ayrışmaları, teknoloji riskleri ve borç sorunları gibi çok katmanlı zorluklarla karşı karşıya. Bu nedenle ekonomi artık sadece merkez bankalarının işi değil — siyaset, toplum ve kurumlararası güvenin belirleyici rolü giderek artıyor.

Türkiye gibi potansiyel barındıran ama kırılganlıkları da olan ülkeler için bu dönem; yapısal reformlar, bölgesel ortaklıklar ve içeride toplumsal dayanışma için kritik bir eşiktir. Çünkü ekonomik güven sadece verilere değil, toplumsal uyuma ve geleceğe dair inanca dayanır.